21/06/2016

Αναπτυξιακός Νόμος, «δίκαιη ανάπτυξη» και ο τεχνητός ή μη αγνωστικισμός

Πραγματικά είναι δύσκολο να βρεις έναν αντιπροσωπευτικό τίτλο για να περιγράψεις κωδικά και μέσα σε μία γραμμή τον τρόπο που προσέγγισαν οι αντιπολιτευόμενοι, όχι μόνο τον Αναπτυξιακό Νόμο που κατετέθη και εν τέλει ψηφίσθηκε από την πλειοψηφία της εθνικής αντιπροσωπείας, αλλά και τον τρόπο που αποκωδικοποιούν ή «προσπαθούν» – ακόμη – να αποκωδικοποιήσουν πολλοί το διακύβευμα της «δίκαιης ανάπτυξης». Πασιφανής και πασίδηλη η διττή στάση τους, καθώς και των μηχανισμών αναπαραγωγής της ρηχής αντιπολιτευτικής προπαγάνδας, που αφενός από τη μία χαρακτηρίζουν κάπως κοινότυπα το εν λόγω νομοθέτημα ως «πουκάμισο αδειανό» κι αφετέρου εμφανίζονται – εντέχνως κι εν μέρει υποκριτικώς – χαμένοι στην προσπάθεια κατανόησης αυτού το οποίο εμείς οι «ημιμαθείς» ή φέροντες το μέσο νου έχουμε ήδη καταλάβει.

Δεν καταλαβαίνουν λένε, οι φίλοι της αντιπολίτευσης, τί εστί «δίκαιη ανάπτυξη» και πως αυτή συνδέεται ή επιχειρείται να υλοποιηθεί μέσω του αναπτυξιακού νομοθετικού εργαλείου. Από τη μία τούτο είναι λογικό αφού έννοιες όπως η κοινωνική δικαιοσύνη, η διαφάνεια, οι επί ίσοις όροις ευκαιρίες στην επιχειρηματικότητα και εν γένει το κοινό περί δικαίου αίσθημα είναι πράγματα ασύμβατα με τον κεκαλυμμένο και τάχα μετριοπαθώς κινούμενο… νεοφιλελευθερισμό.

Γιατί λοιπόν ο αναπτυξιακός νόμος είναι το εργαλείο για τη «δίκαιη ανάπτυξη»;

  1. Ο εν λόγω νόμος ήρθε στο Κοινοβούλιο και ψηφίσθηκε, κατόπιν μακράς διαβούλευσης με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς της αγοράς και του επιχειρηματικού κόσμου.
  1. Απέχει παρασάγγας από κάθε προγενέστερο «αναπτυξιακό» νόμο, που εν τοις πράγμασι αποδείχτηκαν νομοθετήματα με επιδοματική λογική.
  1. Εν αντιθέσει με τους παρελθόντες, ο παρόν νόμος θα συντελέσει στη διάρθρωση της ελληνικής οικονομίας και στην αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, στην αλλαγή της κατεύθυνσης των ενισχύσεων, από τα χέρια των ολίγων κι εκλεκτών στα χέρια εκείνων που πραγματικά θέλουν να επιχειρήσουν υγιώς και όχι να παρασιτήσουν.
  1. Συνεπώς, η «δίκαιη ανάπτυξη» ισοδυναμεί και με την ενίσχυση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητα, η οποία μέχρι σήμερα ήταν εκτός της λογικής τους και αγνοείτο προκλητικώς προς τέρψιν των παγιωμένων οργανωμένων συμφερόντων.
  1. Πιο απλά, η Κυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α δεν είναι Νέα Δημοκρατία. Επιλέγει να στηρίζει εκείνους που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της εθνικού κι ευρωπαϊκού επιχειρηματικού οικοσυστήματος (μικρές, μικρομεσαίες, μεσαίες επιχειρήσεις) που παρέχουν περίπου το 85% των θέσεων εργασίας κι όχι 0,87% των μεγάλων επιχειρήσεων, στις οποίες επέλεξε να κάνει μεροληπτική μνεία εκπρόσωπος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
  1. Πέραν τούτων το παρόν νομοθέτημα υπηρετεί αποδεδειγμένα πλειάδα αναπτυξιακών στοχεύσεων, αφού:
  • Οι ενισχύσεις θα πραγματοποιούνται κυρίως μέσα από ένα πιο ισορροπημένο μείγμα μεταξύ φοροαπαλλαγών και επιχορηγήσεων
  • Ο νέος νόμος ενισχύει πλέον και κυρίως την απόδοση και όχι, όπως κυρίως ίσχυε μέχρι σήμερα, την ύπαρξη δαπανών ανεξαρτήτως τελικού αποτελέσματος.
  • Ορίζονται ειδικές κατηγορίες ενίσχυσης είτε α) στη βάση των επιδόσεων των επιχειρήσεων: (εξωστρέφεια, συγχωνεύσεις, αύξηση απασχόλησης, κλάδοι υψηλής προστιθέμενης αξίας (Τεχνολογία, Πληροφορική και Επικοινωνίες, Αγροτοδιατροφή), Ειδικές Περιοχές (Μείωση πληθυσμού, νησιωτικές, είτε β) σε χωρική βάση: ορεινές, παραμεθόριες περιοχές και περιοχές αυξημένου μεταναστευτικού φόρτου), Βιομηχανικές Περιοχές/ Ζώνες Καινοτομίας.
  • Επιχειρήσεις που εντάσσονται στις ειδικές κατηγορίες δύνανται να ενισχυθούν με κεφαλαιακές ενισχύσεις, που άλλως δεν παρέχονται, ή μεγαλύτερες κεφαλαιακές ενισχύσεις, στις περιπτώσεις που παρέχονται.
  • Καθιερώνονται νέα χρηματοδοτικά εργαλεία με απώτερο στόχο την επίτευξη πολύ μεγαλύτερης μόχλευσης στη συμμετοχή του Δημοσίου, καθώς και αξιοποίηση δυνατοτήτων επένδυσης σε ιδιωτικά επενδυτικά σχέδια, που με άλλη μορφή κρατικής παρέμβασης, θα ήταν εκτός χρηματοδότησης.
  • Καταργείται ο υποχρεωτικός χαρακτήρας της ίδιας συμμετοχής.
  • Ενισχύονται βιώσιμες επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν προβλήματα.
  • Η απλοποίηση των διαδικασιών και η έμφαση στη διαφάνεια, την ουσιαστική αξιολόγηση και τους αντικειμενικούς ελέγχους εκτιμάται ότι θα συμβάλει στην ανάκτηση της εμπιστοσύνης της επιχειρηματικής κοινότητας στο σχεδιασμό και την υλοποίηση επενδυτικής πολιτικής.
  • Με τις «Επενδύσεις Μείζονος Μεγέθους» επιδιώκεται η δημιουργία ενός ασφαλούς επενδυτικού περιβάλλοντος τόσο για εγχώριες, όσο και για Ξένες Άμεσες Επενδύσεις, το οποίο θα διευκολύνει την υλοποίηση πολύ μεγάλων επενδυτικών σχεδίων με στόχο την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και τη μεταφορά γνώσης και τεχνογνωσίας.
  • Για πρώτη φορά, αναδεικνύεται στα άρθρα του αναπτυξιακού νόμου ο ρόλος του θεσμού του venture capital (των κεφαλαίων επιχειρηματικών συμμετοχών), για την ανάπτυξη υγιών και ανταγωνιστικών επιχειρήσεων.

Τα παραπάνω, αποτελούν την πιο εμφατική απάντηση στον τεχνητό ή μη αγνωστικισμό όλων όσων αντιπολιτεύονται όχι μόνο τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α, αλλά το αναπτυξιακό όραμα μιας χώρας. Μίας Ελλάδας που έως και το 2021 φιλοδοξεί να ανανήψει, όχι για να την καταστρέψουν πάλι ορισμένοι. Αλλά για να απαγκιστρωθεί από τη δανειοβιούσα φύση της και να καταστεί αντάξια των ανθρώπων που μάτωσαν και ματώνουν και των προσδοκιών της νέας γενιάς.

Ο νέος αυτός αναπτυξιακός νόμος συνδυαζόμενος και με τα λοιπά χρηματοδοτικά εργαλεία, που διαθέτει στη φαρέτρα της η Κυβέρνηση, όπως τα προγράμματα του νέου ΕΣΠΑ, οι πόροι του Εθνικού Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων που αναμένεται να αυξηθούν περαιτέρω από το 2017, το υπό διαμόρφωση αναπτυξιακό ταμείο, μπορούν να φέρουν σταδιακά τον αναπτυξιακό αέρα που είναι αναγκαίος για την ουσιαστική οικονομική ανάκαμψη της χώρας και την ανάσχεση της μάστιγας της ανεργίας.

Διαβάστε άλλα άρθρα μου

Ο Γ. Σαρακιώτης στον Λαμιακό Τύπο για τα αποτελέσματα της απογραφής στη Φθιώτιδα

Τα αποτελέσματα της έκθεσης της απογραφής που δημοσιεύθηκαν προσφάτως επιβεβαιώνουν το στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης που εμπεδώθηκε στον τόπο μας. Ο συγκεντρωτισμός και ο υδροκεφαλισμός σε συνδυασμό με την υποχωρητικότητα μέρους του πολιτικού προσωπικού οδήγησαν τη...

Διαβάστε Περισσότερα

«Αδιευκρίνιστη και ανερμάτιστη εξωτερική πολιτική»

Πόσο να απέχει άραγε η «Κόκκινη Μηλιά» από μια υπουργική καρέκλα; Τί απέγιναν οι θέσεις του κ. Βορίδη ότι «η Τουρκία δεν πρέπει να μπει ποτέ, μα ποτέ στην Ε.Ε. αλλά και αν και ποτέ γίνει δεκτή, τότε η Ελλάδα θα πρέπει να εγκαταλείψει την Ε.Ε.»; Πού κατέληξαν οι...

Διαβάστε Περισσότερα

Turkaegean, «δεδομένοι σύμμαχοι» και το δόγμα του κατευνασμού

Αντί οι ΗΠΑ να προσέλθουν στις ελληνικές θέσεις και ο Πρόεδρός τους να μετονομαστεί σε «Μπαϊντενόπουλο» ή «Μπαϊντενάκη», όπως πανηγύριζε η Κυβέρνηση κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον, τελικά παρατηρούμε ότι ο κ. Μητσοτάκης καθίσταται έρμαιο...

Διαβάστε Περισσότερα