23/02/2022

«Απουσία ελληνικής ενεργειακής στρατηγικής και Ουκρανικό»

Η απουσία στρατηγικού σχεδιασμού τα τελευταία δυόμισι έτη, όσον αφορά ειδικά τον κρίσιμο τομέα της ενεργειακής τροφοδοσίας της χώρας, είναι πλέον αισθητή με αφορμή την κλιμάκωση στην Ουκρανία. Η κυβερνητική ανεπάρκεια συνδέεται με άμεσες επιπτώσεις στο εισόδημα των καταναλωτών, αλλά θέτει και σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων.

Τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης εισάγουν περίπου το 75-80% του πετρελαίου, των πετρελαϊκών προϊόντων και του φυσικού αερίου, που καταναλώνουν, ενώ όσον αφορά το φυσικό αέριο οι ευρωπαϊκές οικονομίες είναι εξαρτημένες από τη Ρωσία στο σημαντικό ποσοστό του 40%. Μάλιστα, το μεγαλύτερο μέρος των ποσοτήτων του ρωσικού φυσικού αερίου προς διάθεση στην Κεντρική και Δυτική Ευρώπη διέρχεται του ουκρανικού εδάφους, με επανειλημμένες κρίσεις στο παρελθόν (2008, 2014) να έχουν καταστήσει σαφή την ανάγκη διαφοροποίησης των παραγωγών και των διαδρόμων εισαγωγής, με στόχο την επίτευξη ενεργειακής ασφάλειας.
Για τον ως άνω λόγο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προτρέψει τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. να λάβουν μέτρα με γνώμονα τη μείωση της εξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο και ιδιαιτέρως τον ουκρανικό διάδρομο, προκειμένου να διαχειριστούν πιο αποτελεσματικά ενδεχόμενες ενεργειακές κρίσεις.

Τί έπραξε η Κυβέρνηση της Ν.Δ. προς την κατεύθυνση υλοποίησης ενεργειακής ασφάλειας; Σύμφωνα με έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενώ πανευρωπαϊκά το μερίδιο του φυσικού αερίου στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας μειώθηκε το γ’ τρίμηνο του 2021, η Ελλάδα ήταν η μοναδική χώρα της Ε.Ε. στην οποία αυξήθηκε κατά 24%. Μάλιστα, στην προσπάθειά τους να αντισταθμίσουν το υψηλό κόστος, η Ολλανδία μείωσε τη συμμετοχή του φυσικού αερίου στην ηλεκτροπαραγωγή κατά 49%, η Γαλλία κατά 46%, η Γερμανία κατά 30% και η Ισπανία κατά 21%. Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, δηλαδή, επέλεξε έναν τελείως διαφορετικό δρόμο σε σχέση με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη, απόφαση την οποία καλούνται να πληρώσουν σήμερα οι Έλληνες πολίτες.

Σίγουρα ήταν ελπιδοφόρα, για παράδειγμα, η δήλωση του Υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Θωμά το 2020 ότι «η ταχεία απολιγνιτοποίηση, με το κλείσιμο όλων των λειτουργούντων λιγνιτικών μονάδων έως το 2023, είναι μονόδρομος», αλλά η Κυβέρνηση απέφυγε εξ αρχής να απαντήσει τι μέτρα έλαβε προκειμένου η χώρα να μην καταστεί «όμηρος» του φυσικού αερίου και τέτοιου είδους δηλώσεις να μην αποδειχθούν «επιπόλαιες». Γιατί σήμερα μια κρίση, η οποία σοβούσε στην Ουκρανία από το 2014, αναγκάζει στην άρον άρον αναπροσαρμογή των ευρωπαϊκών στόχων απολιγνιτοποίησης, με την Ελλάδα όμως να έχει επιδείξει ήδη έναν πρωτοφανή υπερβάλλοντα ζήλο στο εν λόγω πεδίο δίχως να έχει σχεδιάσει την ομαλή προσαρμογή της στη νέα πραγματικότητα.

Η Κυβέρνηση Μητσοτάκη παρέμεινε σιωπηλή και αδρανής ενώπιον της απόσυρσης της αμερικανικής υποστήριξης στον αγωγό EastMed και στο ουσιαστικό «πάγωμά» του, καθώς και της αναστολής των ερευνών της Κοινοπραξίας «Exxon Mobil – Total – Ε.Λ.Π.Ε.» για έρευνες υδρογονανθράκων νοτίως της Κρήτης. Η απουσία βούλησης για την εκμετάλλευση των εθνικών κοιτασμάτων υπονομεύει τις αναπτυξιακές προοπτικές της εθνικής οικονομίας, αλλά και την έμπρακτη κατοχύρωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας.

Παράλληλα, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας επί δυόμισι έτη διατηρεί παθητική στάση, χωρίς να προσφέρει λύση, έναντι του ζητήματος ολοκλήρωσης της Υπόγειας Αποθήκης Φυσικού Αερίου στη Νότια Καβάλα και της διαφωνίας ΡΑΕ και ΔΕΣΦΑ όσον αφορά την εν λόγω επένδυση. Το έργο της Υπόγειας Αποθήκης στην Καβάλα θα προσέφερε τεράστιες δυνατότητες αποθήκευσης αποθεμάτων για τη βέλτιστη διαχείριση κρίσεων, όπως η τρέχουσα στην Ουκρανία, με στόχο την προστασία του εισοδήματος των καταναλωτών.

Ωστόσο, η Κυβέρνηση προτιμά μέχρι στιγμής να επιστρατεύει εκ του πονηρού ευφυολογήματα όπως αυτό του κ. Άδωνι Γεωργιάδη: «Τι να κάνουμε; Να πλακώσουμε στο ξύλο τον Πούτιν για την κρίση ενέργειας;» Αντί να αναλάβουν τις ευθύνες τους για το πρόβλημα της ενεργειακής τροφοδοσίας της ελληνικής αγοράς και κατ’ επέκταση τις δραματικές αυξήσεις στα τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος, ο κ. Μητσοτάκης και οι Υπουργοί του έχουν επιλέξει να δοξάζονται από τα αρεστά σε αυτούς ΜΜΕ κρυπτόμενοι. Η χώρα χρειάζεται σχέδιο και όχι υπεκφυγές, χρειάζεται στρατηγική και όχι ευκαιριακή και επικοινωνιακή διαχείριση των προβλημάτων.

Το άρθρο δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα Debater.gr

Διαβάστε άλλα άρθρα μου

Βιβλιοκριτική: Ισλάμ & Κομμουνιστικό κίνημα στην Τουρκία κατά τον 20ο αιώνα

Η επισκόπηση και η ανάλυση της πορείας του Κομμουνιστικού κινήματος στην Τουρκία αποτελεί αναμφίβολα μια γενικώς παραμελημένη διάσταση της πολιτικής ιστορίας της γείτονος. Ιδίως στη χώρα μας, στην οποία εκ των πραγμάτων επιδεικνύεται ξεχωριστό ενδιαφέρον για τα...

Διαβάστε Περισσότερα

Ο Γ. Σαρακιώτης στον Λαμιακό Τύπο για τα αποτελέσματα της απογραφής στη Φθιώτιδα

Τα αποτελέσματα της έκθεσης της απογραφής που δημοσιεύθηκαν προσφάτως επιβεβαιώνουν το στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης που εμπεδώθηκε στον τόπο μας. Ο συγκεντρωτισμός και ο υδροκεφαλισμός σε συνδυασμό με την υποχωρητικότητα μέρους του πολιτικού προσωπικού οδήγησαν τη...

Διαβάστε Περισσότερα

«Αδιευκρίνιστη και ανερμάτιστη εξωτερική πολιτική»

Πόσο να απέχει άραγε η «Κόκκινη Μηλιά» από μια υπουργική καρέκλα; Τί απέγιναν οι θέσεις του κ. Βορίδη ότι «η Τουρκία δεν πρέπει να μπει ποτέ, μα ποτέ στην Ε.Ε. αλλά και αν και ποτέ γίνει δεκτή, τότε η Ελλάδα θα πρέπει να εγκαταλείψει την Ε.Ε.»; Πού κατέληξαν οι...

Διαβάστε Περισσότερα