Στα συνεχιζόμενα προβλήματα της ΛΑΡΚΟ αναφέρονται ο Βουλευτής Φθιώτιδας ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Γιάννης Σαρακιώτης, ο Βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης και Τομεάρχης Ενέργειας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Σωκράτης Φάμελλος και η Βουλευτής Καστοριάς Ολυμπία Τελιγιορίδου στο πλαίσιο ερώτησής τους προς τους Υπουργούς Περιβάλλοντος και Ενέργειας, καθώς και Οικονομικών.
Εντός της ερώτησης τονίζεται ότι η ψήφιση της τροπολογίας του περασμένου Φεβρουαρίου, η οποία αποσκοπεί στην τελική ιδιωτικοποίηση της εταιρείας, δημιούργησε πολλαπλά προβλήματα και αύξησε την αβεβαιότητα μεταξύ των εργαζομένων σχετικά με το μέλλον τους. Επίσης, τονίζεται ότι «μετά την ψήφιση της τροπολογίας υλοποιήθηκαν περικοπές στους μισθούς των εργαζομένων ύψους τουλάχιστον 25%, ενώ δεν τους καταβλήθηκε το δώρο Πάσχα και το επίδομα αδείας. Επιπρόσθετα, οι εργαζόμενοι που αποχώρησαν από την εταιρεία πριν τον Φεβρουάριο του 2020 (πριν αναλάβει ο εκκαθαριστής), δεν έχουν λάβει, σύμφωνα με καταγγελίες τους, τις νόμιμες αποζημιώσεις που προβλέπονται».
Στα παραπάνω προστίθεται το γεγονός ότι οι εργολάβοι, που συνεργάζονταν επί χρόνια με τη ΛΑΡΚΟ, έχουν οδηγηθεί σε «οικονομική ασφυξία», ενώ συγκεκριμένα στο εργοστάσιο της Λάρυμνας δεν εκτελούνται οι τακτικές και στοιχειώδεις συντηρήσεις, με αποτέλεσμα να προκύπτει άμεσος κίνδυνος για την ασφάλεια των εργαζομένων. Σύμφωνα με τον κ. Σαρακιώτη, «η πρόθεση της κυβέρνησης είναι πλέον σαφής: Απαξίωση της ΛΑΡΚΟ, οριστική χρεοκοπία και χάρισμα έναντι πινακίου φακής σε ιδιώτη χωρίς καμία πρόβλεψη για τους εργαζόμενους και τους επαγγελματίες, των οποίων η επιβίωση εξαρτάται από την εμβληματική αυτή μεταλλευτική εταιρεία»
Το σχέδιο απαξίωσης εξυφάνθηκε, «παρά το γεγονός ότι έως και την ημέρα ψήφισης της τροπολογίας, ο ορισθείς από τη Ν.Δ. Πρόεδρος της ΛΑΡΚΟ διαβεβαίωνε τους συνεργαζόμενους με την εταιρεία εργολάβους ότι «δε θα χάσουν ούτε ένα ευρώ». Αγνοήθηκαν, επίσης, οι τοπικές κοινωνίες και οι τοπικοί φορείς, όπως η Π.Ε.Δ. Στερεάς Ελλάδας, η οποία εξέδωσε ομόφωνο ψήφισμα στις 30 Ιανουαρίου, ζητώντας μεταξύ άλλων:
1. Η εταιρεία να μην υπαχθεί σε καθεστώς εκκαθάρισης και πτώχευσης.
2. Να αναδειχθεί και διατηρηθεί ο εθνικής σημασίας και ο δημοσίου συμφέροντος χαρακτήρας της με:
α. Επενδύσεις για τη λειτουργία των μεταλλείων και τον εκσυγχρονισμό του εργοστασίου της, ώστε να καταστεί ανταγωνιστική και να παραμείνει παραγωγική και εξαγωγική.
β. Λήψη μέτρων για την περαιτέρω ανάπτυξή της με την κατασκευή μονάδας ανοξείδωτου χάλυβα, ώστε να εκμεταλλευτεί στο έπακρο τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα.
3. Να διασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας και τα κεκτημένα δικαιώματα των εργαζομένων με την υπογραφή επιχειρησιακής συλλογικής σύμβασης εργασίας, ώστε να μην ανατραπεί βίαια ο οικονομικός και οικογενειακός προγραμματισμός των 1.200 εργατοϋπαλλήλων.
Λόγω των μεθοδεύσεων της κυβέρνησης, αναφορικά με τη διάσωση της ΛΑΡΚΟ «βρισκόμαστε πλέον στο «και 5»», όπως σημειώνει ο κ. Σαρακιώτης, με τα ερωτήματα να είναι αμείλικτα προς τους αρμόδιους Υπουργούς, όσον αφορά τόσο την εξόφληση των οφειλών της ΛΑΡΚΟ σε προμηθευτές, μεταφορείς και εργολάβους με τους οποίους συνεργάζεται σε όλη την Ελλάδα, όσο και τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της επιχείρησης, την παραγωγή μεταλλεύματος και την εξαγωγή.
