Μόλις 22 ημέρες μετά την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Τουρκίας, η οποία επέτρεψε στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να μετατρέψει την Αγιά Σοφιά σε τζαμί, το έγκλημα ολοκληρώνεται με την τέλεση της πρώτης μουσουλμανικής προσευχής. Αυτό το μοναδικού κάλλους μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς μετατρέπεται σε όχημα εκπλήρωσης των αναθεωρητικών αξιώσεων της Τουρκίας, σκορπώντας θλίψη όχι μόνο στον απανταχού Ελληνισμό και το Χριστιανικό κόσμο, αλλά και σε κάθε δημοκρατικό πολίτη ανεξαρτήτως εθνοτικού ή θρησκευτικού υποβάθρου παγκοσμίως.
Όπως αποδείχθηκε με «εκκωφαντικό» τρόπο, η τουρκική δικαιοσύνη έχει εργαλειοποιηθεί πλήρως από την ηγεσία του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, νομιμοποιώντας και επικυρώνοντας απλώς οποιαδήποτε πολιτική απόφαση, δίχως να εξετάζει αν αυτή συνάδει με τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου, τις διατάξεις της UNESCO για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και το χαρακτήρα του Κράτους Δικαίου. Η εν λόγω εξέλιξη προστίθεται σε ένα γενικότερο κρεσέντο επιθετικότητας και αναθεωρητισμού από πλευράς της Τουρκίας, ενώ η τέλεση της ισλαμικής προσευχής ανήμερα της επετείου της υπογραφής της Συνθήκης της Λωζάνης το 1923, την οποία η Άγκυρα αμφισβητεί ευθέως, μόνο θυμηδία προξενεί.
Η Ελληνική Κυβέρνηση οφείλει άμεσα να καλύψει το χαμένο έδαφος της αδράνειάς της κατά τους προηγούμενους μήνες, που οδήγησε σε έναν ακόμη αιφνιδιασμό από την Τουρκία, καθώς και να προβεί στις απαραίτητες κινήσεις ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης της Διεθνούς Κοινότητας για το μείζον αυτό ζήτημα, καθώς και για την πρόδηλη πια απαγκίστρωση της Τουρκίας από τις Δυτικές αξίες. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο «ελληνοτουρκικό», αποτελεί προσβολή της δημοκρατίας και της ανάγκης εμβάθυνσης του διαθρησκειακού διαλόγου. Ως τέτοιο οφείλουμε να το αντιμετωπίσουμε και ενώπιον των ανάλογων ευθυνών της οφείλουμε να θέσουμε την Τουρκία.
