Το πάλαι ποτέ δόγμα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής ότι «η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα συμπαραστέκεται» ανατρέπει η Κυβέρνηση της Ν.Δ. με την ατολμία και την αδράνειά της στον εν λόγω κρίσιμο τομέα για την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων μας. Σύμφωνα με δηλώσεις του Υπουργού Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας της Κυπριακής Δημοκρατίας Γιώργου Παπαναστασίου, όσον αφορά την υλοποίηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κύπρου – Ελλάδας (Great Sea Interconnector – GSI) και με αφορμή την απειλή της αναδόχου εταιρείας NEXANS να μην προχωρήσει το έργο, υφίσταται υψηλότατο «γεωπολιτικό ρίσκο». Μάλιστα, ένας άλλος Υπουργός της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο κ. Μάκης Κεραυνός σχολίασε για το θέμα: «Ως Υπουργείο Οικονομίας πρέπει να δούμε όλα τα δεδομένα και τα στοιχεία πριν προσδιορίσουμε την τελική μας στάση. Χρειάζονται σοβαρές εγγυήσεις για το πώς θα αντιδράσει η Τουρκία».
Ποιος οφείλει και έχει διακηρυγμένο εθνικό συμφέρον να εξισορροπήσει την τουρκική επιθετικότητα και να εγγυηθεί την υλοποίηση του εν λόγω μείζονος γεωστρατηγικής σημασίας έργου; Ποιος καλείται να προστατεύσει μια επένδυση ύψους 2 δισ. ευρώ, η οποία πραγματοποιείται υπό τη σκέπη της Ε.Ε. και το αποτύπωμά της στην περιφερειακή ισορροπία ισχύος είναι αδιαμφισβήτητο, ενώ είναι και εξαιρετικά επωφελής για τους καταναλωτές; Όσο και αν στρουθοκαμηλίζει μετακυλίοντας την ευθύνη σε εσωτερικές έριδες στην κυπριακή πλευρά, η ευθύνη ανήκει στην Ελληνική Κυβέρνηση.
Η νεοοθωμανική αποθράσυνση συνιστά το εφαλτήριο της φοβικότητας στην Αθήνα και στη Λευκωσία, η οποία έχει οξυνθεί εξαιτίας της κατευναστικής στρατηγικής της Κυβέρνησης. Τα πρόσφατα γεγονότα 6,5 ναυτικά μίλια ανοιχτά της Κάσου ήταν ενδεικτικά και συνδέονται άμεσα με τις εξελίξεις στο έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Κύπρου – Κρήτης. Η αναστολή των εργασιών από το ιταλικό σκάφος “Ievoli Relume”, μετά από παρέμβαση και προβολή ισχύος του τουρκικού στόλου εντός της δυνητικής – σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας – ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης, έστειλε ένα σαφώς αρνητικό μήνυμα προς τους επενδυτές ότι είναι απροστάτευτοι και η Ελλάδα αδυνατεί ή δεν επιθυμεί να εγγυηθεί την ασφάλειά τους.
Η Τουρκία, διακηρυγμένα μετά το casus belli της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης το 1995, απορρίπτει το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ., ενώ ισχυρίζεται ότι τα νησιά δε διαθέτουν κυριαρχικά δικαιώματα, δηλαδή Α.Ο.Ζ. και υφαλοκρηπίδα. Προς επίρρωση των απαράδεκτων ισχυρισμών της και υποβοηθούμενη από την εκκωφαντική απουσία της Κυβέρνησης της Ν.Δ. από τις εξελίξεις στη Λιβύη, η Άγκυρα υπέγραψε στις 27/11/2019 το καταφανώς παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, του οποίου την ισχύ ουσιαστικά εγγυήθηκε μέσω του περιστατικού της Κάσου.
Υπενθυμίζεται ότι η Κυβέρνηση της Ν.Δ. είχε συνάψει την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία οριοθέτησης Α.Ο.Ζ. αφήνοντας εκτός το Σύμπλεγμα της Μεγίστης και δίνοντας μερική επήρεια ακόμη και σε μεγάλα νησιά όπως η Κρήτη, η Ρόδος, η Κάρπαθος και η Κάσος! Το κυβερνητικό αντεπιχείρημα έναντι των εύλογων ερωτημάτων, που είχε θέσει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-Προοδευτική Συμμαχία, ήταν ότι έπρεπε πάση θυσία να ακυρωθεί στην πράξη η τουρκολιβυκή συμφωνία! Τέσσερα χρόνια πέρασαν και εν τέλει, η Κυβέρνηση Ερντογάν υπερασπίζεται αποτελεσματικά, όπως αποδεικνύουν οι εξελίξεις, την παράνομη συμφωνία της με τη Λιβύη, ενώ η Ελλάδα προβάλλεται ως αναξιόπιστη και εγείρει ερωτηματικά με τη στάση της μεταξύ τόσο των περιφερειακών συμμάχων της όσο και των πολυεθνικών εταιρειών, οι οποίες καλούνται να αναλάβουν στρατηγικά έργα πέραν των στενών ορίων των 6 ν.μ..
Αποτέλεσμα όλων των προηγουμένων; Οι τρέχουσες εξελίξεις στο πεδίο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου και ο τορπιλισμός του έργου. Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α.-Προοδευτική Συμμαχία καλεί την Κυβέρνηση να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες της έναντι των Ελλήνων καταναλωτών, των εθνικών συμφερόντων και του Κυπριακού Ελληνισμού. Η Ελλάδα διαθέτει ιστορική παρουσία και δικαιώματα, που της απονέμονται από το Διεθνές Δίκαιο, τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο και καμία Ελληνική Κυβέρνηση δεν έχει το δικαίωμα να τα απεμπολεί χάριν ενός νεφελώδους «ελληνοτουρκικού διαλόγου», ο οποίος διεξάγεται υπό τους απαράδεκτους για μια Δημοκρατία όρους της μυστικής διπλωματίας.
*Το άρθρο δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα militaire.gr