Στη ραδιοφωνική συχνότητα του ΛΑΜΙΑ FM1 96.2 και το Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων σχολίασε την επικαιρότητα ο Βουλευτής Φθιώτιδας, Γιάννης Σαρακιώτης. Παρακάτω ακολουθούν σημεία και ηχητικό των τοποθετήσεων του.
Η Κυβέρνηση επιχείρησε να προσδώσει στα μείζονα προβλήματα του πρωτογενούς τομέα μία διάσταση… κυκλοφοριακού ζητήματος! Απασχολεί τον κ. Μητσοτάκη αν η περιφέρεια θα έχει ζωή σε λίγα χρόνια; Αν τα χωριά επιβιώσουν; Αν θα τρώμε μεταλλαγμένα προϊόντα; Αυτά τα ζητήματα θα έπρεπε να μάς θορυβούν και όχι τα κυκλοφοριακά από τις δίκαιες κινητοποιήσεις των αγροτών.
Δεν ευθύνονται οι αγρότες που έλαβαν μειωμένες ενισχύσεις, αλλά η διαφθορά και η διαπλοκή που ενορχήστρωσε επί χρόνια η ΝΔ.
Όταν ακούς έναν αλιέα να χαρακτηρίζει τη συνάντηση με τον Πρωθυπουργό “παρωδία”, όταν ένας αγρότης αναφέρει ότι “δε θα μπορούσε να πάει χειρότερα γιατί βρήκαμε τοίχο και δεν μπόρεσαν να απαντήσουν στις ερωτήσεις μας”, μόνο θλίψη μπορεί να αισθανθεί κάποιος… Τους ρωτούν αν υπάρχουν κρούσματα ευλογιάς στην Κρήτη και δε ξέρουν. Το “πάμε και όπου βγει” έχει γίνει κανόνας στη χώρα μας.
Παλιότερα οι αγρότες μάχονταν για μια καλύτερη ζωή. Σήμερα διεκδικούν το δικαίωμα στην επιβίωση. Οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού δε θα έχουν άμεσο αντίκρισμα… Κυβερνούν 7 χρόνια και τώρα, μετά από 2 μήνες αντιδράσεων, υπόσχονται ότι θα “εκπονήσουν σχέδιο”; Το μόνο σχέδιο τους ήταν πώς θα λεηλατήσουν τα κρατικά ταμεία και πώς θα μοιραστούν μεταξύ τους τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης. Σε αυτά υπήρξαν πράγματι “άριστοι”.
Οι αγρότες ρωτούν εδώ και μήνες τι θα σπείρουν την επόμενη καλλιεργητική περίοδο. Ποιος θα καθοδηγήσει τον αγρότη, που έσπερνε σιτάρι και μπήκε μέσα επειδή το πωλούσε 19 λεπτά; Όταν το Υπουργείο δεν μπορεί στοιχειωδώς να διανείμει τα ευρωπαϊκά κονδύλια και να χαράξει στρατηγική, ποιος είναι ο ρόλος του;
Στα μπλόκα συνάντησα δύο κατηγορίες αγροτών. Τους νέους ανθρώπους, οι οποίοι επέστρεψαν, επένδυσαν και τώρα βλέπουν να βρίσκονται στον αέρα. Και τους πατεράδες, οι οποίοι προέτρεψαν τα παιδιά τους να επιστρέψουν στην περιοχή μας και σήμερα χτυπούν το κεφάλι τους. Μίλησα με παραγωγό με 500 στρεμ καλλιέργειες και φωτοβολταϊκά και μου ανέφερε ότι ο γιος του ψάχνει δουλειά σε εργοστάσιο για να λαμβάνει 1.000€ και όποτε μπορεί, να ασχολείται και με την καλλιέργεια… Εκεί καταντήσαμε.
Καλές οι προτάσεις των κομμάτων, αλλά εγώ θα στήριζα την πρόταση των ίδιων των επαγγελματιών του πρωτογενούς τομέα για τη συγκρότηση επιτροπής με στελέχη του Υπουργείου και εκπροσώπους των αγροτών. Πριν σχεδιάσουμε τι θα συμβεί σε 10-15 χρόνια, πρέπει πρώτα να σώσουμε τη σημερινή παραγωγή. Το πρόβλημα είναι επιτακτικό.
Με αφορμή τη συμφωνία ΕΕ-Mercosur, ολόκληρη η κοινωνία αντιλήφθηκε ότι διακρατικές συμφωνίες μπορούν να έχουν επιπτώσεις ακόμη και σε ό,τι μπαίνει στο πιάτο μας. Πρόκειται για μια νέα διάσταση της πολιτικής και είναι ευτυχές ότι νέοι αγρότες θέτουν μετ’ επιτάσεως τα εν λόγω ζητήματα.
Υποτίθεται ότι η παραγωγή της ελιάς είναι ευνοημένη από τη συμφωνία ΕΕ-Mercosur, αλλά οι επαγγελματίες ελαιοπαραγωγοί επισημαίνουν τα ψιλά γράμματα της συμφωνίας, που η Κυβέρνηση αποκρύπτει. Σύμφωνα με αυτά, “θα υπάρξει σταδιακή κατάργηση δασμών στις επιτραπέζιες ελιές από τις χώρες της Mercosur”, αλλά οι ευρωπαίοι – και άρα και οι Έλληνες – εξαγωγείς θα συνεχίσουν να επιβαρύνονται με δασμούς.
Η Γερμανία διεκδίκησε μηδενισμό δασμών για τα εξαγόμενα προς τις χώρες της Mercosur αυτοκίνητα βοηθώντας την πανίσχυρη αυτοκινητοβιομηχανία της. Η Ιταλία έπραξε τα ίδια όσον αφορά συγκεκριμένα αγροτικά προϊόντα. Η Αργεντινή, από την άλλη, διεκδίκησε και πέτυχε τη σταδιακή κατάργηση δασμών στις επιτραπέζιες ελιές από τις χώρες της Mercosur χωρίς να ισχύει το ίδιο για την εξαγωγή του ίδιου προϊόντος προς τη Λατινική Αμερική. Η Ελλάδα τί διεκδίκησε;