Το 2010, η χώρα βρέθηκε σε δυσχερή θέση, με την οικονομία να καταρρέει εξαιτίας των εγκληματικών χειρισμών των κυβερνήσεων τόσο εκείνης της περιόδου, όσο και των αμέσως προηγούμενων. Την ανεπάρκεια του πολιτικού σχεδιασμού και το βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής κλήθηκε να τα καλύψει ο μέσος πολίτης. Από την περίοδο της ψευδεπίγραφης ευμάρειας, βρέθηκε ξαφνικά να αιωρείται κάπου ανάμεσα στη φτώχια και στην έλλειψη προοπτικής για τον ίδιο και τα παιδιά του. Η διεθνής κοινότητα δε στάθηκε στον άνθρωπο, αλλά στη διασφάλιση των συμφερόντων των τραπεζών και των κεφαλαίων, που έπρεπε «να διαφυλαχθούν πάση θυσία».
Η κυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ήρθε να αντιστρέψει αυτή την καταστροφική πορεία, αν και ο δρόμος δεν ήταν εξ αρχής εύκολος και τα διεθνή ερείσματα της χώρας ήταν σχεδόν ανύπαρκτα. Όμως, η πραγματικότητα δείχνει πλέον να βελτιώνεται και αυτό δεν είναι ευχολόγιο ή κάποια κενή υπόσχεση. Η τρίτη αξιολόγηση κλείνει χωρίς να ζητείται από τους Θεσμούς η λήψη επιπρόσθετων δημοσιονομικών μέτρων, κάτι το οποίο λαμβάνει χώρα για πρώτη φορά. Το σημαντικότερο είναι πως δεν υπάρχει πρόβλεψη για νέα μέτρα και αυτή είναι η σημαντικότερη ένδειξη της συντελούμενης αλλαγής. Πώς μεταφράζεται αυτό στην καθημερινότητα του πολίτη, ο οποίος δικαιολογημένα δεν ενδιαφέρεται για τη στατιστική και τους δείκτες;
Μεταφράζεται σε νέες θέσεις εργασίας, σε αύξηση των ευκαιριών απασχόλησης, σε νέες επενδύσεις που εισρέουν στη χώρα. Καθημερινές είναι οι δηλώσεις ξένων αξιωματούχων, σύμφωνα με τους οποίους η χώρα μας εντάσσεται εκ νέου στο χάρτη των ελκυστικών προορισμών για τοποθετήσεις κεφαλαίων. Επίσης, μεταφράζεται σε σταδιακή αύξηση των κοινωνικών παροχών και σε άρση των αδικιών. Διαφαίνεται μέσω της ισχυροποίησης της θέσης μας στη διεθνή πολιτική σκηνή, η οποία την καθιστά πλέον ισότιμο εταίρο και όχι επαίτη. Το σπουδαιότερο όλων όμως είναι το γεγονός, πως η αναστροφή της αρνητικής πορείας θα φέρει μαζί της, όλα εκείνα που κάθε ευνομούμενη πολιτεία οφείλει να παρέχει στους πολίτες της, όπως ίσες ευκαιρίες για πρόοδο και αίσθημα ασφάλειας.
Η Ελλάδα προχωρά στη σύγκλιση με τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους σε όλα τα επίπεδα: οικονομικό, κοινωνικό ή και εργασιακό. Ο κρατικός μηχανισμός ενισχύεται αργά και σταθερά από ένα κατάλληλο και σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο, το οποίο προσφέρει στους πολίτες τις ανάλογες προοπτικές προόδου. Αν κάτι γραφτεί από τους ιστορικούς του μέλλοντος για το σήμερα και για όλους όσους συντάχθηκαν με την παρούσα προσπάθεια, αυτό θα είναι η επίδειξη υπευθυνότητας από έναν πολιτικό φορέα, ο οποίος είχε την ελάχιστη ευθύνη για το σημείο, όπου βρέθηκε η χώρα. Πλέον έχει έρθει η ώρα των πολιτών. Το 2018 είναι μπροστά μας και προσφέρεται για σχεδιασμό και δράση.
