Η ραγδαία αύξηση των κρουσμάτων κορονοϊού στην χώρα μας, οδήγησε στην εφαρμογή καθεστώτος ειδικών περιοριστικών μέτρων στις περιοχές που βρίσκονται στο “κόκκινο”. Για τον περιορισμό της διασποράς των επιπτώσεων της νόσου COVID-19, αποφασίστηκε, μεταξύ αυτών, και η λειτουργία των λαϊκών αγορών υπό προϋποθέσεις και στενούς περιορισμούς. Ειδικότερα, ορίστηκε η συμμετοχή πωλητών σε ποσοστό 50% ανά κατηγορία, η απόσταση των πάγκων στα 5 μέτρα, καθώς και υποχρεωτική χρήση μάσκας τόσο από τους πωλητές, όσο και από τους καταναλωτές που την επισκέπτονται. Το γεγονός ότι ορθά ελήφθησαν τέτοιες αποφάσεις με σκοπό την αντιμετώπιση σοβαρού κινδύνου δημόσιας υγείας, δεν αναιρεί το γεγονός ότι ο περιορισμός της δραστηριότητας όσων συμμετέχουν στις λαϊκές αγορές στο ήμισυ και η απουσία μέτρων στήριξης αυτών συνεπάγεται με μαθηματική ακρίβεια την οικονομική καταστροφή τους.
Μην ξεχνάμε άλλωστε ότι στην πρώτη φάση της πανδημίας, όσοι δραστηριοποιούνται στον πρωτογενή τομέα, ανάμεσά τους και όσοι συμμετέχουν στις λαϊκές αγορές, έμποροι και αγρότες επηρεάστηκαν δραματικά, χωρίς μάλιστα να στηριχθούν από την Κυβέρνηση, η οποία θεώρησε ότι έκανε το χρέος της, δίνοντας ψίχουλα παρηγοριάς στους πληγέντες και μάλιστα με καθυστέρηση. Πολλά προϊόντα έμειναν απούλητα και άλλα αχρηστεύτηκαν ενώ ήταν ήδη αγορασμένα από τους πωλητές των λαϊκών, αλλά και οι ίδιοι οι παραγωγοί αδυνατούσαν να διαθέσουν τα προϊόντα τους. Μέσα σε όλα αυτά η Κυβέρνηση ήταν απούσα και αδιάφορη να λύσει τα προβλήματα παραγωγών και εμπόρων.
Διαβάστε εδώ το πλήρες κείμενο της ερώτησης.