Η εκμετάλλευση και διαμετακίνηση υδρογονανθράκων αποτελεί έναν κλάδο οικονομικής ανάπτυξης και ευημερίας, ο οποίος δύναται να προσφέρει πολλά στη χώρα μας, κατά τις προσεχείς δεκαετίες. Η μετατροπή της σε ενεργειακό κόμβο αποτελεί στρατηγικό στόχο, που συναρτάται ευρύτερα με τη διεθνή θέση της Ελλάδας, τις συμμαχίες και την οικονομική αλληλεξάρτησή της με μείζονες δρώντες της Ανατολικής Μεσογείου. Η διάσκεψη της 20ης Μαρτίου στο Τελ Αβίβ, μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, για την υλοποίηση του αγωγού φυσικού αερίου ‘East Med’ ανέδειξε την προσήλωση των τριών κυβερνήσεων στην άποψη, ότι η οικονομική συνανάπτυξη επέρχεται ταυτόχρονα με την εμπέδωση της διεθνούς σταθερότητας και της συνεργασίας.
Αν λάβει, μάλιστα, κάποιος κατά νου τη δυνητική συμπερίληψη της Αιγύπτου στο σχεδιασμό, τότε καθίσταται αντιληπτό ότι πλέον αναφερόμαστε σε ένα διακρατικό τετράγωνο σταθερότητας και ευημερίας των λαών, που όμοιό του δεν έχει υπάρξει ξανά στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο ‘East Med’ μπορεί να αποτελέσει το συνδετικό κρίκο Ανατολής και Δύσης, μετουσιώνοντας σε πράξη το επί δεκαετίες αίτημα για συνεννόηση και συνεργασία επί της εν λόγω «γέφυρας πολιτισμών». Από την πλευρά της, η χώρα μας χαράσσει την ενεργειακή στρατηγική επί δύο αλληλένδετων πυλώνων.
Ο πρώτος αφορά την εκμετάλλευση των ιδίων κοιτασμάτων στο Ιόνιο, στον Πατραϊκό Κόλπο, καθώς και νότια και δυτικά της Κρήτης. Πριν ακριβώς δύο έτη και συγκεκριμένα το Μάρτιο του 2017, υπεγράφη η σύμβαση μίσθωσης, σύμφωνα με την οποία δόθηκε το δικαίωμα στις εταιρείες ‘Edison’, ‘Total’ και «Ελληνικά Πετρέλαια» να ξεκινήσουν την έρευνα και την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στο «Οικόπεδο ΙΙ» δυτικά της Κέρκυρας. Παράλληλα, το Σεπτέμβριο του 2018, υπεγράφησαν στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας οι αντίστοιχες συμβάσεις παραχώρησης για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων σε δύο ακόμη «θαλάσσια οικόπεδα» νότια και νοτιοδυτικά της Κρήτης, καθώς και για το «Οικόπεδο 10» στον Κυπαρισσιακό κόλπο.
Οι ως άνω εξελίξεις συνιστούν φάσεις ενός συνολικού σχεδίου για την ισχυροποίηση της θέσης της χώρας μας επί του ενεργειακού χάρτη, καθώς και ικανοποίηση ενός διαχρονικού αιτήματος της ελληνικής κοινωνίας, το οποίο αντιμετωπιζόταν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις ως «παραφιλολογία» και «συνωμοσιολογία». Η παράλληλη επίκληση της ελληνικής τεχνογνωσίας και τεχνολογίας και της εμπειρίας «παγκόσμιων κολοσσών» δίνει το στίγμα μιας ρεαλιστικής και συγκροτημένης πολιτικής, η οποία έχει σαφέστατα μέλλον.
Ο δεύτερος πυλώνας της εθνικής ενεργειακής στρατηγικής, η οποία χαράχθηκε τα τελευταία χρόνια, συνάδει με τον υλοποιούμενο προγραμματισμό για τον αγωγό ‘East Med’ και συνίσταται στην αναβάθμιση της Ελλάδας σε «κράτος διαμετακόμισης» (transit) για τα πλούσια κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου. Το γεγονός ότι οι κυπριακοί και ισραηλινοί υδρογονάνθρακες – και δευτερευόντως οι αιγυπτιακοί – θα διέρχονται από το ελληνικό έδαφος με κατεύθυνση τις μεγάλες αγορές της Ε.Ε., σημαίνει αυτομάτως τη δημιουργία χιλιάδων θέσεων εργασίας για την κατασκευή και συντήρηση του δικτύου, την εισροή τελών διέλευσης στα δημόσια ταμεία και φυσικά, την αναβάθμιση του γεωπολιτικού ρόλου της χώρας μας σε πυλώνα για την ενεργειακή ασφάλεια στην Ευρώπη.
Η παράλληλη εκπλήρωση των ως άνω πτυχών της ενεργειακής στρατηγικής καθιστά τη χώρα μας «κόμβο» παραγωγής και μεταφοράς υδρογονανθράκων και τη μετατρέπει σε πολύτιμο σύμμαχο για τους δυτικούς, αλλά και τους ανατολικούς εταίρους της. Πλέον αναφερόμαστε σε μια «εθνική πολιτική», η οποία οφείλει να εναποθέσει στον κάλαθο της ιστορίας τα λάθη του παρελθόντος και να ενώσει τους πάντες υπό τη σκέπη ενός νέου κοινού οράματος.
Εφημερίδα ‘Κυριακάτικη KontraNews’, 23/3/2019