Με τη γειτονική Βουλγαρία φθάνουμε να συγκρινόμαστε μετά από έξι χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, καθότι η Ελλάδα από σταθερά προτελευταία στην Ε.Ε. των 27, πλέον «κατακτά» την τελευταία θέση κάτω και από το βόρειο γείτονά μας όσον αφορά τον κρίσιμο δείκτη της αγοραστικής δύναμης των πολιτών. Από 13η το 2009, η χώρα μας πλέον έχει υποβαθμιστεί στην 24η θέση στο ύψος των μισθολογικών απολαβών, αλλά οι ανεξέλεγκτες ανατιμήσεις σε βασικά αγαθά και υπηρεσίες την κατατάσσουν τελευταία (27η) στην Ε.Ε. όσον αφορά την αγοραστική δύναμη των πολιτών.Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα (3%) κινείται σταθερά πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (2,4%), ενώ στον ευαίσθητο κλάδο των αγροτικών προϊόντων, οι ανατιμήσεις ανήλθαν στο 8% για την Ελλάδα (η μεγαλύτερη αύξηση στην Ε.Ε.), τη στιγμή που σε 17 κράτη-μέλη καταγράφηκαν σημαντικές μειώσεις έως και -13% (Ουγγαρία), -12% (Πολωνία) και -10% (Τσεχία).
Βάσει των εν λόγω δεδομένων, άλλωστε, το ΙΟΒΕ σημειώνει ότι οι Έλληνες είναι οι πλέον απαισιόδοξοι καταναλωτές πανευρωπαϊκά με το δείκτη καταναλωτικής εμπιστοσύνης να βρίσκεται το Μάρτιο χαμηλότερα, στις -43,7 μονάδες έναντι -41,9 μονάδων τον Φεβρουάριο, ενώ το 60% αναφέρει ότι τον τελευταίο χρόνο η οικονομική του κατάσταση επιδεινώθηκε ελαφρά ή αισθητά και μόνο το 3% ότι είχε μικρή βελτίωση. Άλλωστε, σύμφωνα με έρευνα του ΙΜΕ της ΓΣΕΒΕΕ, το 60% των νοικοκυριών δηλώνει ότι το εισόδημά του δεν επαρκεί για ολόκληρο το μήνα και το 81,6% αδυνατεί να προβεί έστω και σε στοιχειώδη αποταμίευση, ενώ το 11,7% ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Και στο μείζον θέμα της στεγαστικής πολιτικής, δυστυχώς η κατάσταση δεν είναι καλύτερη, καθώς, μεταξύ άλλων, πάνω από το 35% του εισοδήματος των Ελλήνων διατίθεται σε έξοδα στέγασης, δηλαδή 15 μονάδες υψηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ενώ το 47% των πολιτών καθυστερούν την πληρωμή ενοικίων, λογαριασμών και δανείων, όταν στην Ευρώπη το αντίστοιχο ποσοστό ανέρχεται στο… 9%! Συνεπώς, η διαρκώς κλιμακούμενη στεγαστική κρίση (το ποσοστό της ιδιοκατοίκησης έχει κατρακυλήσει στο 68% από 75,4% το 2019) διασυνδέεται πλήρως με το φαινόμενο της ακρίβειας και καθιστά το υπάρχον πρόβλημα στην αγορά πρωτίστως κοινωνικό, εκτός από οικονομικό.
Η εικόνα, η οποία αποτυπώνεται στα στατιστικά στοιχεία και στις επίσημες έρευνες, φέρει την υπογραφή της Κυβέρνησης Μητσοτάκη και δεν αποτελεί εξωγενή αιτία. Εξάλλου, η επιδείνωση των δεικτών καταγράφεται σε σύγκριση με τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της Ε.Ε. και τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους. Η Κυβέρνηση αποτελεί τον αποκλειστικό υπεύθυνο καθώς έχει απωλέσει τον έλεγχο της αγοράς και έχει καταστήσει τις ρυθμιστικές αρχές ανενεργές, με ορατό παράδειγμα την κατάσταση που επικρατεί στην αγορά ενέργειας και τη δημιουργία ενός καρτέλ που απομυζεί το εισόδημα των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων. Όμως, η βασική υπαιτιότητά της έγκειται στη συστηματική άρνησή της να αυξήσει τους μισθούς σε ποσοστά μεγαλύτερα του πληθωρισμού, προκειμένου να γίνουν βήματα προς την η περίφημη σύγκλιση με την Ε.Ε., αντί τα εισοδήματα των Ελλήνων να αποκλίνουν όλο και περισσότερο από των υπολοίπων Ευρωπαίων. Μάλιστα, η Ν.Δ. έφθασε να υπόσχεται έως και την επαναθεσμοθέτηση της 13ης σύνταξης, την οποία ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης έχει καταργήσει δύο φορές, το 2014 συμμετέχοντας στην Κυβέρνηση Σαμαρά ως Υπουργός και το 2019 ως Πρωθυπουργός! Ο κ. Πιερρακάκης ως Υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης φανταζόταν, το 2023, ότι «οι Ιάπωνες ενδιαφέρονται πολύ για το παράδειγμα της Ελλάδας και θέλουν να αντλήσουν μαθήματα από τον ψηφιακό μετασχηματισμό της χώρας μας»! Από τη θέση Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών ενδεχομένως να επιθυμεί να παραδώσει νέα μαθήματα ως προς τον «οικονομικό μετασχηματισμό» της χώρας μας σε βαλκανικό ουραγό εντός μόλις 6 ετών. Προφανώς δεν μπορούμε να του ευχηθούμε «καλή τύχη»!
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο του Μ. Σαββάτου 19/04/2025 της εφημερίδας “ΤΟ ΠΑΡΟΝ”, ενώ αναδημοσιεύεται στην ιστοσελίδα www.paron.gr